Ik heb geen idee wat het is…

•17 november 2010 • 5 reacties

maar het is vooral het licht dat we niet zien, dat nog
onderweg is naar wat we zullen zijn, of zelfs nog niet.

Het is de lucht die ons vlees nog niet heeft omhelsd,
de adem die nu nog in de bomen broedt.

Het is de stap die nog bang in dit been verborgen
gaat, niet weet waarom, laat staan waarheen.

Het is de mond die nog niemand heeft geopend, de zin
die nog niet werd geproefd, omdat het nooit

het woord is, maar telkens weer
waar het nog niet omheen past.

Nieuwe monoloog in avant-première!

•16 augustus 2010 • 2 reacties

Uw nachtdichter leest eenmalig in exclusieve avant-première een nieuwe monoloog: Scheppen Voor Dummies
Een verhaal over niets dan het begin van alles. En over eenzaamheid natuurlijk. Een intiem en volstrekt waargebeurd scheppingsverhaal. Op een unieke locatie bovendien!

In het kader van het fantastische hagelverse festival DEURNROOSJE
> wanneer: donderdag 19 augustus 2010 – 22 uur
> waar: Salle Jeanne Simons, Turnhoutsebaan 5, 2100 Deurne
> meer info: hier. Of hier. Of hier.

Scheppen voor dummies

Een beetje schepper
schept met één hand
de dood en met de andere
het verlangen.

Duurt ongeveer een kwartier.

Volgt: een godganse week
om te lachen met hoe alles zich
daartussen
als vanzelf tot leven wringt,

en een eeuwigheid van verval.

Vaag in mijn vel

•19 mei 2010 • 5 reacties

Boek = feest!

•7 april 2010 • Geef een reactie

Wees allen welkom op een flink feest ter gelegenheid van een vreemd boek over een vreemde man. Een boek door Sabien Clement en Stijn Vranken.

     op 16 april 2010 om 20.00 u, in de Arenbergschouwburg, Antwerpen.

Met live geteken en gelees, een optreden van Steven De Bruyn en vervolgens de onverbeterlijke dj Sava…

> Duw hier zachtjes met je muis voor meer info, om niet te zeggen alle.

Kom, kom, kom.

ДЛЯ РАСКРАСКИ

•9 februari 2010 • 1 reactie

Страдая аллергией на массы за плечами
оглушенный глупостью насквозь в плесени
барабанная перепонка – и только ритм плоти
собирает меня в тело.

Один глаз кое-как работает.
Я вижу тени.
Ура.
Ну и хватит.

Жизнь – это хроническая мутация
тупого случая, передышка
между ничем
и ничем.

Смотри, еще один день:

 

Для раскраски.

> Vorig jaar werd uit de Bundel ‘Vlees Mij!’ het gedicht ‘Om te kleuren’ vertaald door Svetlana Zakharova, Russische dichteres en vertaalster, nu woonachtig te Leuven. Hierboven leest u het resultaat. Als u kan.
Het gedicht werd, samen met werk van collega’s, opgenomen in het Russische tijdschrift Deti Ra. Een initiatief van de vakgroep Slavistiek en Oost-Europakunde (UGent), Krikri, Futurum Art en  Drugoe polusharie.

Ik ken je land

•29 januari 2010 • 4 reacties

Hier lig ik weer,
aan de rand van mezelf, dicht
en dringend tegen je aan.

Ik ken je bressen als mijn broekzak, ik weet
waar je linies liggen en waar ze lekken,
ik weet wanneer je bodem brandt en hoe
en waarom, ik ken het knielen, het breken,
het scheuren, de scherven, de schoonheid zelfs
van het er samen sterven, als oude vijanden,
hand in hand.

Ik ken je land, liefste, ik heb het zo vaak
ten voeten uit veroverd. En toch,

toch lig ik hier weer heen en weer
aan de rand van mezelf, dicht
en dringend tegen je aan.

Negentienhonderdtweeduizendentien

•11 januari 2010 • 1 reactie