Ik ken je land

Hier lig ik weer,
aan de rand van mezelf, dicht
en dringend tegen je aan.

Ik ken je bressen als mijn broekzak, ik weet
waar je linies liggen en waar ze lekken,
ik weet wanneer je bodem brandt en hoe
en waarom, ik ken het knielen, het breken,
het scheuren, de scherven, de schoonheid zelfs
van het er samen sterven, als oude vijanden,
hand in hand.

Ik ken je land, liefste, ik heb het zo vaak
ten voeten uit veroverd. En toch,

toch lig ik hier weer heen en weer
aan de rand van mezelf, dicht
en dringend tegen je aan.

~ door stijnvranken op 29 januari 2010.

4 Reacties to “Ik ken je land”

  1. Nou, dat vind ik knap.

  2. beste Stijn Vranken, ik hoorde u het gedicht “Ik ken je land” voordragen op de radio, en vond het prachtig. ik plaatste het vandaag op mijn Facebook. hopelijk vindt u dat niet erg. het doet me denken aan landen waar gevochten wordt, maar waar ook over vrede gedroomd wordt, hoewel ik niet denk dat dit gedicht daarover gaat. wel over graag zien. dankuwel voor dit moois. Lukas Pairon, directeur Ictus ensemble (www.ictus.be) en Music Fund (www.musicfund.be) en initiatiefnemer van 3dePartij (http://3rdparty.canalblog.com)

  3. super!

  4. Intens en intiem. Een gedicht dat aan je huid blijft plakken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers op de volgende wijze: