A! #68

•3 januari 2009 • 2 Reacties

De Sprekende Ezels # 68

se68-voor-mail2

A! #67

•26 november 2008 • 2 Reacties

De Sprekende Ezels # 67

se67-voor-mail3

Boekenbeurs en zo

•7 november 2008 • 2 Reacties

Wie niet lezen wil mag horen: Enkele nakende optredens… zie kalender!

Oorlogsslachtoffer

•7 november 2008 • Laat een reactie achter

Het was een ramp: de gedachte
explodeerde, het lichaam ging
alle kanten uit en net daar
lag jij.

En ik was stuk voor stuk
vreemd op je lijf, verboden,
onvergund verloren
in elke stuip
die mijn smeulend hoofd
nog aan je schonk.

We zijn ten onder.

Maar wat zijn we straks?
Wanneer onze resten weer recht
naar huis gedragen worden?

A! #66

•28 oktober 2008 • 1 Reactie

De Sprekende Ezels # 66

se66-voor-mail

Koop de bundel nu ook online!

•9 oktober 2008 • Laat een reactie achter

Alle info: klik hier!

tweemaal zondag!

•2 oktober 2008 • 1 Reactie

zo 5 okt 2008
Het Andere boek
‘Het beste uit de Vlaamse Poëzie’
15u00 – Grote Zaal
http://www.hetandereboek.com/ 

Met: Remco Campert, Peter Verhelst, Peter Holvoet-Hanssen, Bart Meuleman, Stijn Vranken, Piet Piryns
 
******************************************************************************

zo 5 okt 2008
A! De Sprekende Ezels (c
haopoëtisch maandverband)
aflevering 65
Café RoodWit – Gen. Drubbelstraat 42 Antwerpen Berchem
20.00 u

Een ontzettend nieuw seizoen, met -bijpassend- ontzettend nieuwe woorden! (zoals ‘zonvloed’, ’spiegeloog’, ‘kutpeuk’,…)

 Hoed u stijlvol voor het openen der monden van dit keer:

 Lut Van Nooten – Wim Paeshuyse – Eva-Maria Van Acker – Floris Schillebeeckx – Pieter Hemerijck – Linda Herrygers – Stijn Vranken e.a.

 CODA met Berta Roses

 Presentatie: Stijn Vranken

En misschien levend schildergedrag door: Bert Lezy & Natalie de Cock 

 

info en inschrijving: 0486/53 57 00 stijnvranken@telenet.be

in dit bed

•9 september 2008 • 1 Reactie

in dit bed
ligt geen wachten
wanneer wij het betreden
met onze rubberen troepen

doch in dit bed
waagt zich ook geen haast
- hier woelen wij winnaars
voorzichtig vergroeiend
ons verlies tegemoet

want in dit bed
wacht geen licht
wanneer de ochtend ons
als een worm weer
uiteensnijdt

Riske Lemmens illustreert…

•13 augustus 2008 • Laat een reactie achter

Warm vereerd was ik toen Riske Lemmens, de befaamde illustratrice, me vroeg of ze enkele van m’n gedichten mocht illustreren voor een Villa Kakelbont blog. Een waarlijk schoon idee, vond ik zo!  Geniet van het resultaat. En voel u eveneens geroepen, eh… iedereen!

bij het gedicht ‘Nu’

http://www.iedereenleest.be/images/nu.jpg

 Nu

Ik kan je nu al zeggen,
nog voor eender wat,
dat je mijn hart allang
niet meer verlaten kan.

Tenzij heel even – zoals nu,
om wadend door mijn bloed
naar m’n hoofd te stijgen.

Dan denk ik aan je.

Zoals nu.

(uit: Vlees mij! )

 

Bij het gedicht ‘Alleen is een kamer’

 http://www.iedereenleest.be/images/alleenineenkamer.jpg

Alleen is een kamer
zonder raam
dat uitziet op een stad vol fantastische mensen
in twee categorieën:
zij die jou niet kennen
en zij die niet van je houden.

Het is de kamer waar de deur wijd openstaat
omdat een oude vriend ze niet heeft dichtgedaan,
toen hij drie maanden geleden langskwam
om te vragen waar je ex tegenwoordig woont.
En om je boormachine te lenen.

Alleen is de kamer waar de telefoon nog
in de verpakking zit, waar de post bestaat uit
ongeadresseerd drukwerk en heel soms
een brief, gericht aan de vorige huurder.

Het is de kamer waar de klok op te laat staat,
de televisie sneeuwt, de kraan lekt en de stoelen
kraken. Waar planten zich bukken als je ertegen
praat, waar de hond wegvlucht als je hem roept
en waar de vissen altijd
aan de achterkant van de bokaal zwemmen.

Alleen is de kamer waar ’s avonds,
wanneer de stilte geeuwt
en je maar weer ravioli uit blik eet,
plots het licht uitvalt.

En dan, op straat iemand naar je roept (…)

Of nee,
toch niet.

(uit: ‘Vlees mij’ )

 * Zie meer van deze geweldige vrouw op www.riske.be en http://www.villakakelbont.be/blog/index.php?m=200807&paged=2

Ik droom je maar

•7 juli 2008 • Laat een reactie achter

Ik ken je niet, ik droom je maar
als ooit de nacht over deze stad zwijgt
zal je horen hoe ik me
voor jou verlaat.

Hoe ik uit mijn twijfels glijd,
mijn handen rood tot ridders sla
twee onbevlekte paarden vouw
en je zo, dwars door alle straten heen
naar m’n bed toe streel.

Mijn droom is een hoop
stil jij – de ochtend vrees ik
als een speld in de lucht.