nog zonder titel
Iets breekt uit mijn mond.
Men zegt dat ik zing.
Ik denk dat ik lek.
Elk woord dat ik ben
valt – in volgorde van verlangen
uit mijn gezicht.
Zo verlies ik mij,
zo verkruimel ik mij,
zo laat ik me lopen tot ik weg word
en onvindbaar.
Mij verlaten is mijn vak.
Dat is waar.
Maar een lied?
Ik voel geen dans
op mijn lip.
Leuk dat je wat nieuwe dingen met ons deelt. Dit vind ik het sterkst.
Idealen bak. De moeite van het posten waard.